Samorządy pod ostrzałem CBA

Kontrolowanie działań politycznych poprzedników i dopatrywanie się nadużyć u prezydentów dużych miast. W samorządowy szczebel władzy wkroczyły służby CBA. Wątpliwe, by włodarze miast stracili stanowisko do kolejnych wyborów w 2018 roku. Ale co będzie później?

Służby CBA, szczególnie aktywnie wykorzystywane w trakcie rządów Prawa i Sprawiedliwości, sprawdziły, czy samorządy wszystkich 16 województw zgodnie z przepisami wydają środki unijne w ramach tzw. drugiej perspektywy finansowej [RPO 2014-2020]. Dodajmy, że marszałkowie województw w przytłaczającej większości pochodzą z koalicji PO–PSL.

Afer z lokalnym podtekstem nie brakuje. W Lublinie mam okazję dokładnie śledzić działania CBA. Pod lupę agentów poszła „najdroższa pielgrzymka świata”, czyli czerwcowa delegacja około stu osób z władz miejskich, województwa i lokalnych przedsiębiorców do Izraela. Celem wycieczki, której koszt wyniósł 1,5 miliona złotych, było… nawiązanie szerszych kontaktów gospodarczych i partnerskich. Czy owoce bizantyjskiej wyprawy zostały wydane w sposób niegospodarny – o tym przekonamy się właśnie po deklaracjach agentów.

Zmartwieni są również wywodzący się z Platformy Obywatelskiej prezydenci Lublina, Łodzi, Gdańska, już nie wspominając o Warszawie. – Skończył się tak trudno utrzymywany spokój w samorządzie – powiedział w listopadzie prezydent Lublina Krzysztof Żuk, informując, że CBA wnosi o wygaszenie jego mandatu za fakt, że jako prezydent miasta zasiadał w radzie nadzorczej spółki Skarbu Państwa PZU Życie S.A. Trzy tygodnie później agenci wnieśli podobny wniosek o odwołanie włodarza Łodzi, Hanny Zdanowskiej. Miała ona poświadczać nieprawdę przy zaciąganiu kredytów na zakup działki i domu dla swojego partnera. – Nie mam nic do ukrycia. Kredyty zawierałam w oświadczeniach majątkowych i je spłaciłam – utrzymuje Zdanowska.

Od wakacji agenci przyglądają się również Pawłowi Adamowiczowi, prezydenta Gdańska. Zdaniem CBA miał on przyczynić się do zmian w lokalnym planie zagospodarowania, które służyły ułatwieniu nabycia kilku mieszkań na preferencyjnych warunkach (do 300 tysięcy taniej).

Zarzuty do wspomnianych prezydentów, choć dotyczą sfery publicznej, mają inny wymiar. Nietrudno je wartościować. O ile okoliczności „straszenia” Hanny Zdanowskiej są mało przekonujące, to już widmo ustąpienia Hanny Gronkiewicz-Waltz w związku z „aferą reprywatyzacyjną” w Warszawie jest o wiele bardziej prawdopodobne. Analogiczny wniosek o wygaszenie mandatu HGW jeszcze się nie pojawił. Niewykluczone, że czekamy na kolejną „bombę”, która dotyczy polskiej stolicy.

Nam, obserwatorom tej spolaryzowanej wojenki pozostaje jedynie przypatrywanie się. Jakby z relacji w Sejmie i Senatu było nam mało. Czy takimi podjazdami zostanie kiedyś skarcony PiS, jeśli w 2018 obejmie władzę w samorządach? Ale to już temat na inną dyskusję.

Artykuł dostępny również w portalu Mensview

fot. cba.gov.pl

Read more »

Prezydencki wybór bez perspektyw

Historia zwykła serwować Polsce i Polakom trudne wybory. 24 maja stajemy przed kolejnym z nich - wybieramy po raz szósty pierwszego reprezentanta na świat - prezydenta państwa. Osobiście ubolewam, że wybór między Bronisławem Komorowskim a Andrzejem Dudą jest wyborem tragicznym, silnie osadzonym na trwającym od lat konflikcie partii-molochów, które zagarnęły dla siebie całą pulę władzy. I które za wszelką cenę nie dopuszczą kogoś z "radykałów", który ośmieliłby zaproponować trzecią drogę.

Kolejny już raz Polska dzieli się na - uznajmy umownie, że bez Warszawy, Łodzi i większych miast - na dwie części, wyznaczające (jakby nie patrzeć) dawne granice państw zaborców. Zachodnia w większości głosuje od lat na ludzi Platformy Obywatelskiej, Polska Wschodnia stawia krzyżyki raczej na wybrańcach PiSu. Odchodząc od ciekawostki (swoją drogą daje do myślenia, jak głęboko zakorzenione są poglądy Polaków) wartałoby się w tym momencie skupić na mediach - pośrednikach informacji o kandydatach i programach - jakże licznie oglądanych, słuchanych, czytanych i klikanych właśnie z powodu wyborów prezydenckich. 

Jako dziennikarz i publicysta zrobię wyjątek. Żadnych nawiązań, komentarzy ani dygresji do produkcji i postprodukcji dziennikarzy po obu stronach barykady nie będzie. Nie tyle z powodu mojej apolityczności czy chwilowego zaangażowania w politykę. Czytając wypowiedzi najpierwszych "piór" w gazetach i portalach cieszę się, że... na studiach nie mam i nie oglądam telewizji. Zwłaszcza przed wyborami. Pięć minut programu na dowolnym kanale informacyjnym, z przesłaniem wyborczym jednej z opcji politycznych, zmęczyłoby mnie bardziej niż egzamin dyplomowy. 

Ale co ważniejsze - wizje prezydentury i ewentualnej współpracy obu panów z Parlamentem i rządem (obojętnie w jakiej konfiguracji, zobaczymy jesienią) są mi dalekie. Paradoks sytuacji polega na tym, że obaj panowie wywodzą się z tego samego kręgosłupa partyjnego, czyli dawnego AWS. Partie ich wystawiające działają jako bezpośredni konkurenci od 2005 roku. Przestrzegał o tym już w 2009 roku Igor Janke w swojej książce PO-PiSowa kronika upadku. Któż mógł przypuszczać, że sześć lat później nie doczekamy się trzeciej wizji rozwoju Polski i wciąż będziemy tkwić w niszczącym Polskę sporze między partiami molochami zarządzanymi za dotowane i subwencyjne miliony złotych? Że "zmęczenie materiałem" nie wyrzuci obu statków za burtę, a będzie powodować głosowanie przeciw komuś, a nie na nowych, pełnych motywacji polityków z innych ugrupowań, za którymi nie stoi prezydent, Unia Europejska, biznes?

Obie partie tak zdominowały polityczną dysputę wśród Polaków, że ci są w stanie doprowadzić jedynie do pojedynczych sensacji wyborczych. Które z reguły nie mają znaczenia na politykę długofalową, która przebijałaby konflikt dwóch głównych graczy. Przypomnijmy: Andrzej Lepper w wyborach prezydenckich 2005 przechylił szalę zwyciestwa na korzyść Lecha Kaczyńśkiego, Janusz Palikot i jego ruch stali się trzecią siłą w Parlamencie po wyborach w 2011, Janusz Korwin-Mikke, zadeklarowany eurosceptyk, wszedł do strasbourskiego europarlamentu przed rokiem (ostatnio zdjęto mu immunitet), w końcu Paweł Kukiz A.D. 2015 zdołał "wyszarpać" obu partiom najwięcej - głosował na niego co piąty wyborca. Przed Kukizem intensywna jesień, która pokaże jak wykorzysta spory potencjał wyborczy. Pozostali z wymienionych nie zdołali wnieść swojej wizji Polski ponad Polskę konfliktu PO i PiS. 

Wracając do 2015 roku, wybór między obecną głową państwa a kandydatem z PiS to - zapewne - jeden z ostatnich "trudnych" wyborów między partiami, które zmonopolizowały scenę polityczną przed dziesięcioma laty. Zapewne, gdyż są jeszcze wybory parlamentarne, które zapowiadają się niezwykle ciekawie. 24 maja, kiedy wybierzemy prezydenta będziemy wiedzieć więcej. Przejawem znudzenia duopolem PO-PiS jest blisko 25 % głosów które zdobyli Paweł Kukiz i Janusz Korwin-Mikke, zadeklarowani przeciwnicy obecnego kształtu prawnego, podatkowego i ustrojowego Polski.

Obojętnie kto wygra 24 maja, podział Polski na kraj Platformy i Prawa i Sprawiedliwości tylko się umocni. Sztaby już zaczną przygotowywać kampanię na jesień wydając miliony na promocję, dobry PR itp. 

Z niecierpliwością wyglądam już na wybory parlamentarne, które odbędą się na jesieni. Wierzę, że zmiana pokoleniowa da jeszcze mocniejszy sygnał niż 20 % Kukiza w I turze. Że zwycięska partia i ewentualny koalicjant nadadzą polityce świeżości. Tylko jak taka koalicja będzie współrządzić państwem z prezydentem sterowanym przez jeden z dwóch obozów politycznych? Oby nie była to powtórka z lat 2007-2010...

Read more »

Europejskie dwójki z Lubelszczyzny

Wybory do Parlamentu Europejskiego za nami, mandaty rodzielone między najchętniej wybieralnych kandydatów. Lubelszczyzna wysyła do Brukseli dwóch reprezentantów: profesora Mirosława Piotrowskiego (PiS) i Krzysztofa Hetmana (PSL).

Read more »

Putin nie kończy historii świata

O tezie końca historii Francisa Fukuyamy rozpisywano się ostatnimi czasy namiętnie, w innej niż dotychczas formule. Wjazd terrorystów na Krym i zagarnięcie półwyspu przez Putina uruchomiło w geopolitycznych mózgach XXI wieku czerwoną lampkę. Choć mamy NATO, a nawet w nim jesteśmy nie możemy być niczego pewni. Także tego jaki scenariusz napisze nam dziejąca się na naszych oczach historia.

Historia skończona, krew leje się dalej

Fukuyama ogłosił w 1989 roku, że historia świata się skończyła. Upadek Związku Radzieckiego oznaczał upadek komunizmu, co oznaczało koniec dwubiegunowego świata z przywódcami szarpiącymi się nad guzikami atomowymi. Do lamusa odeszły wojny szpiegów, wyścig zbrojeń i zimna retoryka.  Zwycięstwo demokracji i gospodarki liberalnej miały przynieść ludzkości wieczny pokój i dobrobyt.

Read more »

Wspierać czy rozbierać Ukrainę?

W związku z gorącą atmosferą na Ukrainie sporo dzieje się również w sieci. Politycy i dziennikarze zdają się wspierać demonstrantów przejmujących kolejne miasta, co bardziej skrajne portale wieszczą już wojnę domową. W obliczu której apetyty na przygraniczne ziemie mają ostrzyć już sobie sąsiedzi. Rosja, Węgry, Rumunia i Polska…

Read more »

POkruszenie

Z niepokornej „trójcy”: John Godson, Jarosław Gowin, Jacek Żalek, która niedawno wstrzymała się od głosowania w sprawie budżetu i której zawieszono członkostwo w partii na trzy miesiące, wszyscy są już poza Platformą Obywatelską. Ostatni z posłów potwierdził decyzję swojego odejścia z partii Donalda Tuska dziś o godzinie  11.

Pojedyncze odchodzenia „konserwatystów” nie wydają się przypadkową zagrywką. Zgrane w czasie, a jednocześnie prowadzone indywidualnie przez każdego posła z osobna , są serią wymierzonych ciosów, za którymi idą kolejne politologiczne i medialne spekulacje. Mowa tu o faktycznej rozsypce Platformy, a przynajmniej części, którą skupiał do tej pory Gowin. Podobna nagonka, w zgranym medialno- opozycyjno- internetowym tonie nie miała wcześniej miejsca odkąd w 2007 PO, wespół z koalicyjnym Polskim Stronnictwem Ludowym, przejęli władzę w polskim parlamencie.

Read more »

Niewykorzystany potencjał sierpniowej rocznicy

Niedoceniane dni które połączyły Polaków pod koniec „gorącego” lata 1980 roku są co roku tematem szerokiej dyskusji. Medialnej, politycznej, wśród samych związkowców. Dziś, w 33 rocznicę podpisania Porozumień sierpniowych w Gdańsku, prezydent Wałęsa wspomniał, by 31 sierpnia wszedł do kanonu polskich świąt państwowych.

33 lata temu zostały podpisane Porozumienia Sierpniowe w Gdańsku. Oprócz nich podpisano podobne w Szczecinie, Jastrzębiu Zdroju i Hucie Katowice. Sygnowane były przez partyjnych reprezentantów PZPR-u i opozycjonistów z „Solidarności”. Najsłynniejsze – gdańskie – zwieńczone podpisem lidera ruchu Lecha Wałęsy, stało się dla Polski i całego bloku symbolem przemian. Były to pierwsze wymuszone na władzy decyzje, na które, pod naporem kilkumilionowej „Solidarności”, przystała. Porozumienia rozpoczęły polską drogę do wolności, zakończoną Okrągłym Stołem i częściowo wolnymi wyborami z 4 czerwca 1989 roku.

Read more »

Koalicja drży

   Ameryki nie odkryję stwierdzeniem, że decyzja o odwołaniu ministra Gowina była od co najmniej kilku miesięcy kwestią czasu. Niepokorny, zjednywający sobie elektorat konserwatywny jak i niezadowolonych wyborców PiS-u Jarosław Gowin już przed ministerską nominacją w 2011 roku, prezentował twarde poglądy i silną osobowość, z którą premier musiał się liczyć.

   Czy jego siła w partii i rządzie była zbyt wielka, zagrażająca jej spójności i względnej jedności? Prawda jest taka, że każda decyzja premiera, zarówno pozostawiająca Gowina w randze ministra, jak i odwołująca go, byłaby dla Tuska i całej koalicji rządzącej sprawą kłopotliwą, niewygodną. Nie bez znaczenia jest czas, w którym nastąpiło odwołanie Gowina. Sytuacja ma miejsce w przeddzień majówki, tak aby nastawieni urlopowo, oderwani w większym lub mniejszym stopniu od poważnej polityki, czytelnicy, wyborcy, forumowicze, mieli jak najmniej chęci do dyskusji i nagłaśniania sprawy.

Read more »

13 grudnia- Stan Absurdalny

   13 grudnia 1981 roku to bez wątpienia ważna data w najnowszej historii Polski. A zarazem jedna z bardziej niejednoznacznych, która dzieli wielu Polaków. Mijają lata, wraz z nimi kolejne rocznice wprowadzenia Stanu Wojennego, a polskie społeczeństwo, od samych elit poczynając, utwardza się w swoim podziale. Paradoksem jest fakt, że nie jest to podział na zwolenników i przeciwników wprowadzenia SW (choć taki oczywiście istnieje, nie odgrywa dziś większej roli), a na krytyków umiarkowanych i radykalnych. Czy wizja podzielonej Polski w kwestii Stanu Wojennego już nigdy nas nie opuści? Dlaczego nie możemy nawiązywać do tej daty w patriotycznej ciszy, choćby w części przypominającej np. listopadowe wspomnienia naszych bliskich zmarłych ?

   

Read more »

Wolność słowa niezagrożona

  To z pewnością wydarzenie roku w polskim światku dziennikarskim. Decyzja prezesa dwóch „opozycyjnych” gazet: „Rzeczpospolitej” i „Uważam Rze” o zmianie linii wydawnictwa przez  wielu czytelników przyjmowana jest z wielkim niedowierzaniem. W obronie zwolnionego naczelnego Uważam Rze Pawła Lisickiego, z pisania dla tygodnika zrezygnowało kilkunastu „niepokornych” dziennikarzy. Czy wspomniane gazety zatracą przez to swoją wartość? Czy może uda się im przetrwać gorący okres, dzięki dobrym zastępcom?

     Grzegorz Hajdarowicz, prezes Presspublici, a więc de facto właściciel gazet, wykonał pokerową zagrywkę. W ciężkiej sytuacji postawił go „trotylowy” artykuł redaktora Gmyza, który podważył poważnie wiarygodność ”Rzepy”. Zwolnienie Lisickiego, za którym pokład opuścili kolejni „zadziorni” może jednak okazać się gwoździem do trumny całego dziennikarstwa politycznego. Może bowiem podważyć jakże cenną dla dziennikarzy wolność słowa. Pamiętamy- w parze z powolnym spadkiem popularności "Rzeczpospolitej" szedł przecież rynkowy sukces Uważam Rze, najchętniej kupowanego w kategorii tygodników. Jedno jest pewne- pismo utraciło i utraci dalej swoich wiernych czytelników. To dzięki nim stało najpoczytniejszym tygodnikiem  społeczno-politycznym w Polsce.

Read more »

Czy JOW-y mogą zmienić polską politykę?

    Niewtajemniczonym od razu wyjaśniam: JOW-y to jednomandatowe okręgi wyborcze. W takich okręgach zgodnie z nazwą i zasadą uzyskuje się jeden mandat świadczący o społecznym zaufaniu. Ordynacja większościowa (wygrywa ten z większością głosów) jest niezwykle ważną częścią polskiego systemu wyborczego, a co ważniejsze- niesie w sobie szczytną ideę kontrolowania władzy przez obywateli.  Czy jednak adaptacja JOW-ów, funkcjonujących tj. w państwach zachodnich byłaby możliwa w polskich realiach ? Jakie warunki należałoby wcześniej spełnić po stronie władzy jak i obywateli?

      Stworzenie jednomandatowych okręgów wyborczych w wyborach do Sejmu Rzeczpospolitej stało się celem ruchu społecznego Zmieleni.pl. Ruch został utworzony wczesną jesienią 2012 roku. Inicjatywę Zmielonych podpisało na dzień dzisiejszy już ponad 107 tysięcy ludzi (koniec listopada 2012 roku). Dlaczego akurat Zmieleni? Specyficzna nazwa nawiązuje do dawnej wyborczej obietnicy Platformy Obywatelskiej, która szła do wyborów w 2005 roku z postulatem wprowadzenia okręgów jednomandatowych. Dzięki spektakularnej akcji zebrano ponad 750 tysięcy podpisów. Po wyborach projekt poszedł w zapomnienie, a podpisy w ciągu kilkudziesięciu minut zostały zmielone w sejmowej niszczarce.  Wydawałoby się, że sprawa JOW-ów poszła w zapomnienie i ucichła już na dobre.

Read more »

Dokąd zmierza drużyna spod znaku zielonej koniczynki?

    Z każdym kolejnym dniem polska polityka wydaje się mi coraz bardziej odległa. Łatwo popaść w monotonię-  informacje, które dominują są pochodnymi tematów wałkowanych do znudzenia od dłuższego czasu. Z tym wiążą się te same twarze z politycznej sceny. Słowem- nic nie może nas już zaskoczyć. Zresztą od zawsze tak było, może po prostu ja sam nie widzę w jej obserwowaniu głębszego sensu? Na nasze szczęście  z pomocą wychodzą historie zwykłych ludzi( pokazywanych zwykle pod sam koniec telewizyjnych programów lub opisywanych drobnym druczkiem na -nastej lub -dziestej stronie). Nie na nich się skupię, a na czymś co poruszyło świat najwyższej polskiej polityki. Na… zwykłym mechanizmie demokracji. Dzięki niemu mamy pewność, że nic nie jest pewne, o czym dobitnie świadczy fakt wyboru Janusza Piechocińskiego na nowego lidera „ludowców”.

Read more »