Wspierać czy rozbierać Ukrainę?

W związku z gorącą atmosferą na Ukrainie sporo dzieje się również w sieci. Politycy i dziennikarze zdają się wspierać demonstrantów przejmujących kolejne miasta, co bardziej skrajne portale wieszczą już wojnę domową. W obliczu której apetyty na przygraniczne ziemie mają ostrzyć już sobie sąsiedzi. Rosja, Węgry, Rumunia i Polska…

Read more »

Malinkowa magia skoków

W tamtym roku było Zakopane, teraz zdecydowałem wybrać się na PŚ do Wisły. Na dużej skoczni w Malince działo się: po pierwszej serii prowadził - dość nieoczekiwanie - Jan Ziobro, w finale konkursu Kamil Stoch wskoczył na drugi stopień podium. Choć nie udało się wygrać, mistrz z Predazzo był zadowolony ze swojego występu. 

Poniżej kilka lepszych ujęć i filmik z wypadu na skocznię im. Adama Małysza.

Read more »

Ożywienie

Z racji, że niemiłosiernie rozpisałem się ostatnimi czasy w innych miejscach sieci osobista blogosfera poszła na chwilę w odstawkę. W nowy rok postanawiam wejść z nową jakością, wprowadzić nieco ożywienia, zwiększyć częstotliwość (czytaj- nie zmniejszyć jakości J).  

Read more »

Potęga do zweryfikowania

Oglądając wyczyny naszych „Orłów” w Engelbergu cieszyłem się jak zainfekowany miłością do skoków przez mistrza z Wisły dzieciak. Do szwajcarskich osiągnięć Stocha i spółki nie można się przyczepić –nasi pokazali światu, że Polak potrafi. A właściwie Polacy. Z uznawaniem naszej nacji za skokową potęgę radziłbym się jednak wstrzymać…

Żółta koszulka lidera cyklu PŚ z odskoczeniem rywalom w „generalce” włącznie, przebojowe wygrane nastolatków, czwórka Polaków w „10”, szóstka w „30”… Wymieniałbym dalej. Gdybyśmy na początku sezonu, a nawet przed Engelbergiem postawili przed „biało- czerwonymi” takie cele nikt nie brałby naszych słów na poważnie. Trener Łukasz Kruczek wspominał, że przed Engelbergiem jego podopieczni będą jedynie doskonalić formę w Szczyrku.

Read more »

Szczypiorkowy sen trwa

Jeszcze przed 15 grudnia o ich turnieju wiedzieli jedynie nieliczni. Popularnością i potencjałem ustępują w kraju siatkarkom, lekkoatletkom, pływaczkom, o Justynie Kowalczyk nie wspominając. Jednak to polskie piłkarki ręczne sprawiły największą sensację mundialu, a zapewne też roku w polskim sporcie, eliminując z turnieju faworyzowane Rumunki i niepokonane Francuzki. I nie powiedziały jeszcze ostatniego słowa.

Podejrzewam, że  tzw. ludzie sportu, choćby pobieżni znawcy  wielu dyscyplin od narodowej piłki nożnej po anglosaski snooker, nie wymieniliby żadnej z piłkarek ręcznych grających z orzełkiem na piersi. Nasze „szczypiorki” przez lata pozostawały w cieniu drużyny mężczyzn, którą zbudował charyzmatyczny trener Bogdan Wenta. Zespół oparty na zaciągu starej gwardii: braciach Lijewskich, Karolu Bieleckim, Mariuszu Jurasiku i innych wracał z mistrzostw świata ze srebrem (2007) i brązem (2009), na pekińskie igrzyska jechał jako druga (obok siatkarzy) realna polska nadzieja na medal. Faceci Wenty tworzyli „team”, którego nie mieliśmy prawa się wstydzić. Moja znajomość „szczypiorniaka” była automatycznie powiązana z mistrzowskimi imprezami, w których fazę pucharową osiągali nasi piłkarze ręczni.

Read more »